sarbazan

Textfeld: سياست بی نتيجه ايران ، بازی منفعت طلبانه چينی ها و حيله گری کشورروسيه آريوبرزن داريوش اولين گزارش آقای يوکيا آمانو دبيرکل جديد آژانس بين المللی انرژی اتمی IAEA ، مبنی براعلام دسترسی نهاد تحت مديريت وی به اسنادی که" مويد تلاش جمهوری اسلامی برای ساخت کلاهکهای هسته ايست." درحقيقت ناگوارترين خبرمنتشر شده در رابطه با روند طولانی اين مناقشه بين المللی از ابتدا تا امروز برای حکومت اسلامی بوده است. شوک انعکاس اين گزارش رئيس جديد آژانس در نزد دولتمردان حکومتی ايران به اندازه ايست که وزير خارجه آقای منوجهرمتکی شديداً بدآن اعتراض ودرخصوص آن اظهار داشته است که: " آمانو تازه بدين شغل برگمارده شده و هنوز تا رسيدن به تجربه های آقای البرادعی راهی بسياردرپيش دارد."سايردولتمردان جمهوری اسلامی درتفسير اين گزارش گفته اند که:" آمانو در اين گزارش خود و در چند قسمت کاملا حرف غربى‌ها را بازگو ميکند؛ وگرنه آژانس بخوبی مى‌داند براى انحراف و عدم انحراف از مسيراقدامات صلح‌آميز، مواد هسته‌يى بايد مورد نظر قرار گيرد. در حالى که تمام مواد هسته‌اى ايران تحت کنترل آژانس قرار دارد و مى‌داند که از اين مواد هسته‌اى ما تاکنون فقط استفاده صلح‌آميز کرده‌ايم." که بلافاصله خبرگزاری رويتردرمقاله ای و دربرابر اعتراضات ايران نوشت : "مقرر نيست که دبير کل جديد آژانس بين‌المللى انرژى هسته‌اى با ايرانى‌ها مانند محمد البرادعى برخورد کند."و دربرابر انتقادهای تندمقامات ايرانی در اينخصوص، غربى ها دائما ازآقای آمانو به واسطه اين گزارش قدردانى کرده و دولت اسرائيل که دائما به دنبال دستآويزی برای حمله به تاسيسات هسته اى ايران است از اين گزارش بوجد آمده و آن را"آغازی مى‌خواند براى آشنايى غرب با خطرتلاشهای هسته‌اى ايران." انتشار اخير اين گزارش که پس از طی طولانی دوران مماشت مديرکل اسبق اين آژانس «آقای محمد البرادعی» با ايران صورت گرفته ،درحقيقت موجبات اتخاذ مواضع حاد وتندی برعليه ايران از سوی کشورهای غربی و حتی کشورروسيه که تاکنون و در بارۀ اين مسئله روشی معتدل وسياستمدارانه بکار ميبرد، بدنبال داشته است.آقای سرگئی لاوروف مسئول سياست خارجی حکومت روسيه در اين بارۀ نظرات اخير آژانس رسماً بيان داشته است: "استنکاف ايران از همياری با آژانس جهانی انرژی هسته ای، برای کشورما بسيار نگران کننده واساساً قابل پذيرش نيست." البته نبايد فراموش کرد که تشديد وضعيت، از آن زمان آغاز گرديد، که آقای محموداحمدی نژاد شروع عمليات بيست درصدی غنی سازی اورانيوم در داخل کشوررابدليل ضرورت تامين سوخت نيروگاه هسته ای درتهران، را اعلام نموده است. اقدامی که بلافاصلۀ عکس العملهای تند کشورهای غربی را که تهران از قبل انتظارآنراميکشيد بدنبال داشت. اما برخورد و اظهار نظر تند اخير روسيه در اين باره برای حکومتيان ايران بسيارغيرمنتظره وناگهانی بوده است.سفراخيروزير خارجه آمريکا خانم هيلاری کلينتون به کشورهای منطقه خليج فارس برای نشان دادن پرده آخر نمايش صحنه های هولناک عملکرد شمشيرداموکلسی 1 که غربيها ازنيات و اهداف جمهوری اسلامی برای قطع گردن اعراب منطقه ساخته اند، بوده است. در اين نشستها تشديد پروسۀ ايران هراسی که معالاً منتج به همراهی شگفت انگيز دولتهای عرب خاورميانه با آمريکا درزمينه تسريع پيشبرد برنامه ريزیها و همکاری سياسی برای اعمال فشارهای مورد نظرو مشترک با ايالات متحده آمريکا در آينده بر ايران وتامين تدارکات گرانبهای امنيتی و پدآفندی برای اين کشورها گرديد، در دستور مذاکرات قرارداشته است. در رابطه با عکس العمل دولت چين در اين باره ابتدا به مانورهای مضاعفِ سياسی دولت آمريکا همچون ملاقات اخير دالائی لاما با باراک اوباما درخصوص مسائل تبت وتصميم آمريکا به فروش سلاحهای تدافعی مدرن به کشور تايوان بايد نگاه نمود که خشم چين را بشدت برانگيخته است. امامقامات سياسی اين کشوربا انجام واکنشی بسيار آرام و بی تفاوت دربرابر گزارش اخير آژانس درمورد ايران از کنار آن گذشته وبا تاکيد اعلام داشته اندکه:"حل مسئله اتمی ايران بايد فقط از طريق مذاکرات ديپلماتيک حل و فصل گردد."انعکاس اين تدابير بنحوی تدارک وعرضه شد تا از نتايچ موثر فشارهای سياسی غرب برکشور چين بکاهد. اما شگفت آور انکه انجام اقدامات سياسی مذکور بين اين دو دولت هنگامی بوقوع ميپيوندد که امریکا مترصدبوده و کوشش دارد تا با همراه نمودن مقامات چینی و کسب توافق آنها براجرا و اعمال تحریمهای حاد وبيشتر عليه ایران بيآفزايد. بازی منفعت طلبانه ای که چينی ها با برگ برنده ايران در دستشان ودرمقابل امريکائيها به پيش ميبرند ،باج خواهی کلانی است که چين در مقابل پذيرش همراهی و موافقت با انجام سياستهای غرب در برابر جمهوری اسلامی ،از آمريکا و متحدان اروپائی اش تقاضا مينمايد. البته نبايد فراموش نمود که آمريکا کوشش دارد تا سريعاً ضلع پشتگرمی به سياستهای چين از سوی ايران وتهديد به خروج ازان پی تی 2، دو اضلاعی که ايران با تکيه بر آن به ادامه سرکشی ميپردازد را قطع نمايد. در اين مقطع سياستمداران ايرانی بايد به يک نکته بسيار حساس وقابل توجه که درمحاسبات اخير خود بحساب نيآورده اند، دقت خاص بنمايند، که سياست چين کاملاً در پشتيبانی از ايران تاکتيکی است و مستمر نخواهد بود . مواضع چين با اقدامات آتی آمريکا محتملاً دچار چرخشی سريع خواهد شد که درنتيجۀ ايران را در برابر غربيها در انزوای کامل سياسی قرارخواهدداد. سياست حيله گرانۀ روسها نيز که امروز، همسو با تدابير کشورهای صنعتی غربی و برعليه ايران انجام ميشود، ميتواندقرائنی معتبر برای درک و شناخت آيندۀ سياستهای دولت چين باشد، که بزودی و با تدابيرخاص سياسی امريکائيان بنفع کشورهای غربی محتملاً تعديل ميشود، اين سرنوشتی محتوم ناشی ازسياستهای نا کارآمد مقامات جمهوری اسلامی در مقابله با آمريکا و اروپائيان و مجموعاًدربخش سياست خارجی است ، که تاکنون به نتايجی ملموس به نفع ايران نرسيده است. بنظر ميرسد، که اگر ايران درکنارنهادن سياست ترس ازبرقراری روابط مجدد با آمريکا ورسيدن به ثبات مناسبات سياسی مطلوب و معقول با غرب اقدام نکند و صرفاً بادامه ديپلماسی «تکيه انحصاری به شرق برای خنثی سازی فشار غربی ها» و تکيه به چين و شوروی پرداخته و سياست آنتاگونيستی با غربی ها را کماکان پيش ببرد، درصحنۀ ديپلماتيک خاورميانه همانند اسرائيل ،اهرم دوم فشاربرکشورهای ديگر منطقه وابزار اجرائی سياستهای تنش آميز آيالات متحده و اروپا در اين بخش از جهان خواهد ماند و همواره قربانی سياستهای تاکتيکی دو کشورمنفعت طلب شرقی ووسيله دادوستدهای اقتصادی ـ سياسی آنها درعرصه بين المللی خواهد شد. اجرای يک سياست چرخشی بارويکردی توام به غرب و شرق، آنچنان که دولتمردان ايرانی درگذشته و در دوران جنگ سرد به نيکی آنرا به پيش بردند، يعنی بکنار نهادن ديپلماسی بسته و محدود فعلی،عملاً ميتواند تنش کنونی را آرام و خطر احتمالی وقوع خسارات جبران ناپذيربه منافع ملی و منابع انسانی در کشورمان راسد نمايد. يکم اسفند ماه 2568 ـ تارنامۀ نگارنده: rudaruish@sarbazan.org پانويس ها: 1 ـ شمشير داموکلس Sword of Damoclesافسانه يکی از پادشاهان و وزيرزيرک او درقرن چهارم قبل از ميلاد درمنطقه سيراکيوز Syracus ميباشد.حکايت بطوراختصاربمنظورانتقال و ايجاد احساس ترس دائمی است که توسط سيسرو Cicero بخوبی نقل شده است. 2 ـ Nuclear Non-Proliferation Treaty